Text
Zwrotka 1
Mówią: „idź tak jak my, nie wychylaj się”
Tu każdy zna już prawdę — jedną, jedyną, „tę”
A kiedy robisz krok w bok, kiedy zadasz pytanie
Nagle z cieni wychodzi strach przebrany za zdanie
Refren
Bo stado najbardziej nienawidzi tych,
Którzy myślą inaczej, którzy mają swój rytm
Nie tyle słów się boi — lecz odwagi w spojrzeniu
Że można iść własną drogą, w zupełnie innym kierunku
Zwrotka 2
Twoje milczenie krzyczy głośniej niż ich krzyk
A każdy twój własny wybór to dla nich cichy bunt i wstyd
Ich świat zbudowany z lęku, z powtarzanych prawd
Drży, gdy pojawia się ktoś, kto nie chce żyć tak jak tłum i tak jak brak
Refren
Bo stado najbardziej nienawidzi tych,
Którzy myślą inaczej, którzy mają swój rytm
Nie znosi nie tyle zdania — lecz śmiałości w człowieku
By wierzyć w siebie bardziej niż w echo ich szeptu
Bridge
Nie jesteś sam, choć krzyczą: „to ty jesteś zły”
Wolność zaczyna się tam, gdzie kończą się ich sny
A jeśli płoniesz — niech płoną mury kłamstw
To, czego stado nie potrafi… w tobie rodzi się jak blask
Refren (ostatni)
Bo stado najbardziej nienawidzi tych,
Którzy myślą inaczej, którzy mają swój rytm
A jednak w tej różnicy jest siła i sens
Idź dalej — nawet jeśli idziesz sam, wbrew nim
Musikstil
Dark, emotional Polish song about independence and thinking differently from the crowd. Themes: courage, individuality, rejection by the herd, inner strength. Style: melancholic alternative rock / cinematic, slow build, powerful chorus, reflective and intense mood. Vocals emotional, slightly rebellious, atmospheric guitars and deep bass.