jelen 2

W lesie pod drzewem umiera jeleń.
Oczy zielenią ma wciąż zachwycone
choć w gęstej mgle już zanurzone.
Myśliwy zapragnął poroża jego,
lecz zwierzę nie wie kto i dlaczego.
Nozdrzami przy ziemi, czuje że tak trzeba,
spija do końca woń lasu mokrego,
aż w uszach mu szumią trawy i drzewa.
Las, ptak zielony, zrywa się do lotu,
i nagle wszystko ucieka wokół.
I jeleń pędzi już razem z nimi.
Choć leży pod świerkiem, biegnie z bliskimi.
Nieświadom końca i tak szczęśliwy,
bo to co dostał, kocha do ostatniej chwili.