พรมเช็ดเท้า

ใครเขาจะเอา พรมเช็ดเท้าไปซับน้ำตา โถเรารู้ตัวดีว่า มีค่าแค่พรมเช็ดเท้า ถึงช้ำเพียงใด ไม่มีใครสนใจเรา ตู้ผ้าเช็ดหน้าผืนเก่า ของคนรวยเขาไม่ได้ รู้ตัวดีว่าถ้าเราต้อยต่ำ แค่เพียงหางตาคนงาม ยังมองข้ามห่างเหินเมินไป ยอมช้ำกล้ำกลืน ฝืนจนต้องทนทำใจ เพราะเราต้อยต่ำเกินไป จึงไม่มีใครสนใจใยดี พรมเช็ดเท้า อย่างเราเขาเหมือนมองข้าม เป็นแค่ของต่ำ เหยียบย่ำอย่างไร้ศักดิ์ศรี รอเช็ดน้ำตา ของเธอไม่ได้สักที วาสนาเราคงไม่มี ยังดีก็แค่ทำใจ แม้เลือกเกิดได้อีกครั้งดังว่า จะขอเป็นผ้าเช็ดหน้า รอซับน้ำตาทรามวัย บุญพี่ไม่พอ จะขอแอบรักเรื่อยไป ยอมเป็นผู้ปราชัย ให้เธอเช็ดเท้าตอนเข้าวิวาห์