Świat, Który Mi Się Śnił

[Zwrotka 1]
Zamknąłem oczy, ucichł cały świat,
A przede mną stanął najpiękniejszy z baśni świat.
Zieleń płynęła aż po sam horyzont dnia,
A każdy krok prowadził tam, gdzie serce chciało trwać.

Niebo było czyste, błękit miało w sobie,
Słońce uśmiechało się tak ciepło do mnie.
Lekki wiatr niósł zapach kwiatów i drzew,
Czułem, że odnalazłem swój utracony brzeg.

[Przedrefren]
Nie było lęku, nie było zła,
Tylko spokój, światło i nadzieja trwa.

[Refren]
To był świat, który mi się śnił,
Piękniejszy niż tysiąc najpiękniejszych chwil.
Ludzie byli dobrzy, każdy był jak brat,
A zwierzęta szły bez strachu przez ten świat.

Tam wolność miała swój prawdziwy dom,
Każdy nowy dzień był jak najpiękniejszy ton.
Gdy się obudziłem, zostało tylko jedno wiem...
Część mojego serca została w tamtym śnie.

[Zwrotka 2]
Spotkałem ludzi, których wcześniej nie znał świat,
Każdy miał uśmiech i otwarte serce tak.
Były nowe miejsca, których nie zna nikt,
Jakby cały wszechświat chciał przede mną odkryć swój rytm.

Konie biegły wolno po zielonych łąkach,
Ptaki śpiewały pieśń ukrytą gdzieś w obłokach.
Patrzyłem z zachwytem, jak małe dziecko znów,
Bo wszystko było piękne... bez pośpiechu i bez słów.

[Bridge]
Może gdzieś naprawdę istnieje taki ląd,
Gdzie dobro zawsze zwycięża każdy mrok.
A może ten świat mieszka w każdym z nas,
I budzi się, gdy serce jeszcze umie śnić.

[Finałowy Refren]
To był świat, który mi się śnił,
Pełen światła, które ogrzewa każdy dzień.
Błękit nieba, słońce, wiatr i cichy las,
Jak powrót do dzieciństwa jeszcze jeden raz.

Jeśli kiedyś znowu zamknę cicho oczy swe,
Może znów odnajdę tamten piękny sen.
Bo wiem, że gdzieś za horyzontem naszych dni,
Czeka świat, w którym naprawdę chce się żyć.