Wracasz w sny

Od rana deszcz o szyby gra,
ulice mokre, dzień się tli jak mgła.
Ludzie gdzieś biegną, każdy sam,
a ja twój uśmiech w głowie mam.

Bo ktoś taki jak ty
pojawia się w snach jak cień, jak dym.
I ktoś taki jak ja
gubi sens w tych myślach dnia.
Bo jesteś zbyt piękna, jakby nie z tej gry,
by mieszkać tylko w moich snach i dni.
I ktoś taki jak ty
wraca, choć nie chce — ot tak, w sny.

Na niebie szkicuję twoją twarz,
lecz żadna kreska nie odda tego, co masz.
Ani słowo, ani dźwięk, ani barw,
nie złapią tego, co we mnie trwa.

Bo ktoś taki jak ty
znów nie daje mi spokojnie śnić.
I ktoś taki jak ja
znów się w myślach gubi, trwa.
Bo jesteś jak światło, co nie daje spać,
jak coś, co trudno mieć, a łatwo znać.
I ktoś taki jak ty
wraca wciąż — choć nie chce — do mnie w sny.

Już tyle chwil minęło gdzieś,
czekałem długo, aż pojawisz się.
I nagle przyszłaś — nie wiem skąd,
jak najpiękniejszy, cichy błąd.

Bo jesteś taka inna,
że żadna z tłumu nie brzmi jak ty.
I tylko jedno wiem dziś na pewno —
że w sercu zostajesz ty.