Nie jestem towarem

Jasne — pełna wersja piosenki, z poprawionym wersem „pudle”, bez powtórzeń jak w oryginale, punk rock, bez wulgaryzmów, z intro, bridge i wyraźną strukturą.

INTRO (mówione, surowe)

Nie pytaj, czy tu wygodnie.
Tu się ludzi nie pyta.

ZWROTKA I

Śpię w pudle z kartonu i kurzu
Z numerem, datą i pieczątką
Ktoś zagląda bez zaproszeń
Sprawdza, czy jeszcze mam prawo

Czyszczą zdania zanim padną
Wycinają sens i ton
Mówią: „to dla twojego dobra”
A ja widzę tylko chłód

ZWROTKA II

Gdy je otworzysz, zobaczysz
Jak znaczenia tracą smak
Jak wielkie słowa toną
W drobnych układach i grach

Zamykam drzwi bez hałasu
Nie czekam na żaden znak
Bo pytania bez odpowiedzi
To ich ulubiony plan

PRE-REFREN

Liczą cudze błędy
Sami stoją w miejscu

REFREN

Żyję tam, gdzie wszystko ma cenę
Nawet spokój i zwykły gest
Obietnice są na wyprzedaży
A uczciwość to pusty tekst

Tu się płaci za cudze decyzje
Za wygodę, w której mnie nie ma
Rachunek zawsze wraca
Do tych, co dźwigają system

ZWROTKA III

W sieci każdy jest sędzią
Bez twarzy i bez imion
Krzyczy głośniej niż myśli
Bo łatwiej niż spojrzeć w dom

Gdy mówię: „chcę decydować”
Słyszę: „to nie twój ruch”
Ktoś mi stawia granice
Choć nie zna moich dróg

ZWROTKA IV

Nie potrzebuję wroga
Żeby wiedzieć, kim nie być
Wystarczy codzienna presja
Żeby nauczyć się żyć

Nie chcę ciszy za spokój
Nie chcę strachu w pakiecie
Moja wolność nie jest winą
Jest jedyną rzeczą na świecie

BRIDGE (wolniej, ciężko)

Od początku mówią: „dopasuj się”
Ale coś we mnie nie pasuje
Bo jeśli mam żyć na kolanach
To wolę stać i ryzykować

Za dużo znaków zakazu
Tam, gdzie powinny być drzwi
Jeśli coś ma tu pęknąć
To nie we mnie — tylko w nich

FINAŁOWY REFREN (szybko, chóralnie)

To jest kraj, w którym uczą milczeć
Ale ja nie umiem już
To jest kraj, w którym liczą zyski
A zapominają ludzi i trud

Nie oddam głosu za obietnicę
Nie oddam życia za strach
To, co mam, to nie przywilej
To mój wysiłek, mój czas

OUTRO (instrumental + jedno zdanie)

Nie jestem towarem.
I nie dam się wycenić.