Zakazana Ballada z Gór Mglistych

Na wrzosowiskach wiatr niósł szept,
Gdzie cień klanowy w kamień wszedł,
A dud żałobny, dziki ton
Budził pamięć dawnych stron.

Refren:
Niech dud brzmią mimo praw i ślubów,
Ponad doliną, ponad grubą mgłą —
Bo pieśń, gdy trafi w ludzkie serca,
Żaden król nie zwiąże jej dłonią.

Wzgórz strażnicy w nocnej mgle
Słuchali pieśni — w sercach tle
Ogień krwi, co przetrwał czas,
Choć prawo chciało zgasić nas.

Refren:
Niech dud brzmią mimo praw i ślubów,
Ponad doliną, ponad grubą mgłą —
Bo pieśń, gdy trafi w ludzkie serca,
Żaden król nie zwiąże jej dłonią.

A gdy zapłakał stary las,
Ostatni piper w ciszę rósł —
Lecz echo pieśni — ponad światem —
Jak sokół w wolność znów się niósł.