فریادِ نسل ما

[Verse 1]
از دلِ شبکه‌ها
از دلِ خیابان‌ها و دیوارِ شهر
در این شب‌ها که چراغا زُل زدن توی ما
اسم‌هامون مثل جرقه
روی صفحه، روی آسفالت، رَد می‌شه تا فردا

هر پُست یه شعار
هر استوری یه خبر، یه زخم باز
می‌گن آروم، می‌گن برگرد، می‌گن بسّه سکوت
ما ولی، رگ‌به‌رگ، وایستاده به خشمِ آرزومون
چشم‌هامون بیدار، دست‌هامون آماده‌ی هجوم

[Chorus]
ما از دلِ شبکه‌ها فریاد می‌زنیم
صدای آزادی است، صدای نسلِ ما
تو هر کوچه، تو هر پنجره، تکرار می‌شیم
این صدا خاموش نمی‌ماند، نمی‌ماند، نه
ما با هم، دست در دست، پای در خاکِ این هوا
فریاد می‌زنیم: این‌جا، وطن، حقِ ماست

[Verse 2]
از دلِ دود و غرور
از دلِ مدرسه‌ها و دفترای خط‌خطی
از اتاقای تنگ، از خوابای نصفه‌شب
هر کی تو آینه خودش رو سرباز دیده
بی‌سپر، بی‌زره، با دلِ لرزون ولی مُصِر

اسم‌هامون رو هجوم
رو دلِ تاریخ حک شده، پاک نمی‌شه با ترس
یه قدم، بعد یه قدم، هر جا سد ساختن
از ترکِ دیوارش، ریشه‌ی ما رُویده باز
هر چی بگن برگرد، ما جلوتر می‌ریم باز

[Chorus]

[Bridge]
[low vocal register]
تو سکوتِ اجباری
نفس‌هامون شده کُرِ مخفیِ شهر
[crescendo]
یکی، دو تا، صد تا، هزار تا صدا
می‌پیچه روی هم، می‌شه طوفان، می‌شه راه

[Chorus]