Кейде

Кейде ойланамын, жай ғана үйлене салсам
деп,
Кездейсоқ бір кызды, сезімсіз алып кашсам
тек,
Келін кылып түсіріп, міндетімді орындап,
Анамның алдында, от болып тұрар жалындап.
Жалындай алам ба, езіме койып сол сурак,
Сүймеген жанмен, жүрек те қалар қансырап,
Бірақ енді бәрі кеш деп, көзімді жұмып, мен
үнсіз,
Ұнатпаған адаммен айналып, аспанға күнсіз.
Кейде ойланамын, бұл ойлағаным дұрыс
па?
Қателік пе әлде, соған сеніп тырысқан.
Ешқандай ұнатусыз, драмасыз,
қызығушылыққа салынған,
Үйлену қандай екен деп, еш ойсыз соған бас ұрған.
Бас ұрып әттең балалық па, әлде жастық па,
Сүйкімсіз жанмен қартаяр бірге жастықта,
Соңына дейін сақталар ма екен отбасы,
Көзбояушылықпен бірге отын жаққасын.
Арман да көп ед(і), мақсатқа жетер көп себеп,
Бойдақтық кезде, қоштаспай тұрып ертерек,
Бәрі де қалар, қолын да бір-ақ сілтелеп,
Қызығы сол, басқаны ұнатса бул жүрек