Wiola

Ty bez mrugnięcia umiesz obiecywać wiele — po co to, po co to?
jak to, że kiedyś kupisz dla mnie wiolonczelę — no i co, no i co?
Raz nawet wspomniałeś, że tylko ja się liczę — masz, co chcesz, masz, co chcesz
I ja nawet chciałam, byś karmił mnie tym kiczem — bo czemu nie, czemu nie…

(nierealne cele, o dużo za wiele
trzeba by starać się o wiolonczelę)

Teraz gdy ciężko już dalej udawać
Co zrobisz dla mnie, gdy jesteśmy szczerzy
Jak wiele warta jestem dla Ciebie
Czy chcesz bym poczuła, że Ci na mnie nie zależy

(nierealne cele, o dużo za wiele
trzeba by starać się o wiolonczelę)

bo już nie wychodzi nam przed sobą granie
zbyt dobrze się znamy, za późno już na nie
prawdę od żartów przeszedł czas rozdzielić
Wiadomo, że nie chcę od ciebie już tej wiolonczeli...

czy jeszcze cokolwiek mogłoby to zmienić
nie, wcale nie marzę o wiolonczeli....
czy jeszcze cokolwiek mogłoby to zmienić
nie, wcale nie marzę o wiolonczeli....
czy jeszcze cokolwiek mogłoby to zmienić
nie, wcale nie marzę o wiolonczeli....
czy jeszcze cokolwiek mogłoby to zmienić
nie, wcale nie marzę o wiolonczeli....


(nierealne cele, o dużo za wiele
trzeba by starać się o wiolonczelę)