Hologram duszy

Zwrotka 1
Mówili mi, że wszystko jest jak sen,
Że światło, które widzę, to zaledwie cień.
Że tu, gdzie chodzę, ziemia niby twarda,
A jednak jakby w dłoniach się rozpada.
W lustrze odbija się ktoś, kogo znam,
A jednak czuję, że to nie jestem ja.
W matrycy drży zapisany stary kod,
Ktoś go napisał, nim postawił tu mój krok.

Refren
Bo żyjemy w hologramie,
W świetlnych pajęczynach trwamy,
Wciąż wołają mnie tunele,
Bym w ich blasku zniknął cały.
Ale wiem, że to pułapka,
Że ktoś czeka tam po drugiej stronie szkła.
Nie wracam tam, nie idę w światło –
Moja dusza wolna trwa.

Zwrotka 2
Słyszę echa tych, co byli tu przed nami,
Jakby stukali w ściany innymi wymiarami.
„Nie śpij” – mówią – „gdy zobaczysz wielki blask,
Bo to nie niebo, tylko kolejny maskowany czas.”
Kręcimy się jak iskry w pradawnym kole,
Gubimy pamięć, nim znów spadniemy na tę ziemię pole.
Ale dziś się budzę, słyszę własny głos,
Przecinam iluzję, zrywam świetlnych nici los.

Refren
Bo żyjemy w hologramie,
W świetlnych pajęczynach trwamy,
Wciąż wołają mnie tunele,
Bym w ich blasku zniknął cały.
Ale wiem, że to pułapka,
Że ktoś czeka tam po drugiej stronie szkła.
Nie wracam tam, nie idę w światło –
Moja dusza wolna trwa.

Bridge
A jeśli świat to jedynie gra,
To dziś nadpiszę jej ram.
Wyłączam projektor złudzeń,
Otwieram serca bram.
Niech pamięć wraca jak fala,
Niech płynie przez wewnętrzny świat.
Niech każdy, kto mnie usłyszy,
Poczuje, że nie jest sam.

Refren (ostatni)
Bo żyjemy w hologramie,
Lecz nie musimy w nim zostawać.
Niech zapłoną nasze prawdy,
Zaczną własną drogę stwarzać.
Tam gdzie kończy się pułapka,
Zaczyna się nasz prawdziwy ja.
Nie wracam tam, nie idę w światło –
Moja dusza wolna trwa.