Park

Zapędziłem siebie w róg

zamotałem sobie świat

ni rozjazdu ani dróg

pomyślałem zrobię tak

Ref.

głową rozbiję ten mur

ławki zaraz postawię

Z drzew szybko ściągnę sznur

ścieżki wytyczę w trawie

wreszcie park cały stworzyłem

park skarbów i rozrywki

prezenty wszędzie skryłem

mówili jaki on dziwny

Gdy park działał już w trawie

a ludzie się cieszyli

na drodze stanął znów mur

wiedziałem w jednej chwili

głową w ten mur walę

ławki wiem jak postawić

nie nie boję się wcale

teraz nauczę się bawić

ludzie stawali patrzyli

jakoś tak z litością

Park rozkwitł a po chwili

pięknie wybuchł ich radością

czy warto smutno tak

gdy obok pędzi świat?

Czy warto samemu tak

Gdy obok kwitnie kwiat?

przecież dobrze już wiem

choć zabawa ustała

jak nie cieszyć się dniem?

gdy noc była wspaniała