Pod Kopułą (Lusz)

Zwrotka I:
Budzą mnie światła — nie wiem, czy to świt, czy ekran,
Sztuczny oddech, sztuczny sen, sztuczna scena.
Każdy dzień to test, a my tylko dane,
W farmie dusz, karmieni złudnym planem.

Światło odbite w szkle — jak miraż na niebie,
Każdy uśmiech tu sprzedany za nadzieję.
Patrz, jak wstrzykują sens w puls reklamowy,
Byś nie widział krat nad głową z ołowiu.

Refren:
Pod kopułą — niebo zimne jak szkło,
A oni grają w nas jak w swoje show.
Czuję prąd w żyłach, nie wiem, czy żyję,
Czy tylko drżę w systemie, co bije.

Pod kopułą — ich śmiech to echo,
Reset i cisza — codzienne piekło.
Chcesz wolności? — to tylko mem,
Na farmie snów, gdzie rządzi system.

Zwrotka II:
Mówią: „Uśmiechaj się, to część programu”,
A pod kodem śmierć tańczy z kłamstwem w planach.
Chip w duszy, kod w DNA — iluzja,
Każdy ból to dla nich nowa rozrywka.

Czasem czuję, że pamiętam coś więcej,
Jakby za szkłem był świat — prawdziwszy, większy.
Lecz tu każdy sen kończy się w matni,
Gdzie strażnik śni razem z więźniami.

Zwrotka III (o łuszu):
Z emocji warzą nektar jak z kwiatów,
Lusz — waluta ich boskich teatrów.
Karmią się lękiem, gniewem i żalem,
Zbierają łzy, jak deszcz w kielichach z ciałem.

Gdy płaczesz — piją, gdy kochasz — żerują,
Wibracją dusz sieć swą pulsują.
Bez twarzy, bez serc — nad nami jak bogi,
Prowadzą testy, aż pękną progi.

Refren:
Pod kopułą — niebo zimne jak szkło,
A oni grają w nas jak w swoje show.
Czuję prąd w żyłach, nie wiem, czy żyję,
Czy tylko drżę w systemie, co bije.

Pod kopułą — ich śmiech to echo,
Reset i cisza — codzienne piekło.
Chcesz wolności? — to tylko mem,
Na farmie snów, gdzie rządzi system.

Bridge (szept / spoken word):
Niebo to filtr, ziemia to klatka,
Wypompowują nas przez emocje i strach.
Każda łza to iskra w ich sieci,
Każdy krzyk — energia, co leci.

Finał:
Podnieś wzrok — niebo to ekran,
Pod nim słońce zrobione z reklam.
Zanim znów nas wylogują w sen —
Zostaw ślad, że wiesz, że to gra.