Mój własny plan

Nie widać światła, gdy idziesz przez cień,
każdy krok boli, każdy dzień to test.
Ale w tym bólu rodzi się żar,
ten, co przypomina, kim naprawdę jesteś — tak.

Refren:
Z popiołów wstaję, choć pali mnie wiatr,
mam w oczach błysk, który zna tylko strach.
Nie cofnę się, choćbym musiał iść sam —
z popiołów powstaję, to mój własny plan.

Nie liczę blizn — one mówią za mnie,
że każdy koniec był tylko etapem.
Nie szukam cudów, mam siłę w dłoniach,
i wiem, że nie zgasnę, póki ogień płonie tam.

Refren:
Z popiołów wstaję, choć pali mnie wiatr,
mam w oczach błysk, który zna tylko strach.
Nie cofnę się, choćbym musiał iść sam —
z popiołów powstaję, to mój własny plan.

Bridge:
Nawet gdy cisza krzyczy głośniej niż świat,
ja pójdę dalej — bo wiem, gdzie mój czas.

Refren (ostatni):
Z popiołów wstaję, nie zatrzyma mnie nic,
bo w sercu mam ogień, co pali jak krzyk.
Nie cofnę się, choćby runął świat —
z popiołów powstaję — i to mój znak.