Drzewo i Dłoń — Pieśń o Ip Manie

[Intro – spoken, deep and clear voice like in a movie]
Łing Czan…
Ip Man.

Z mgły Foshan, z ciszy i cienia
Powstał mistrz, co bronił bez gniewu
Nie mieczem, lecz sercem i dłonią
Nie dla chwały, lecz dla pokoju

[Verse 1]
W cieniu dachu Foshan, gdy słońce wschodziło
Stał mistrz w milczeniu, jak góra wśród mgieł
Nie szukał chwały, nie pragnął imienia
Bo prawda w dłoniach była jak cel

[Chorus]
Na drewnianym człowieku czas zatrzymał dłoń
Tam, gdzie cisza uczy ciosu bez gniewu
Styl kobiety, jak wiatr, jak woda płynął
Łing Czan żyje w każdym z jego gestów

[Verse 2]
Gdy wschodni wiatr przyniósł ogień i strach
Gdy obce wojska stłumiły śmiech dni
Nie zgiął kolan, nie zdradził swej drogi
Bo w sercu spokój to największy z czynów

[Chorus]
Na drewnianym człowieku czas zatrzymał dłoń
Tam, gdzie cisza uczy ciosu bez gniewu
Styl kobiety, jak wiatr, jak woda płynął
Łing Czan żyje w każdym z jego gestów

[Bridge]
Wśród młodych serc zapalał ogień
Nie pychą, mądrością, co w ciszy brzmi
Uczył, że siła jest niczym bez pokory
A prawdziwy mistrz to ten, co chroni sny

[Verse 3]
Jego ruchy płynęły jak taniec nad wodą
Jak Tai Chi w słońcu, jak sen bez końca
Każdy krok był rozmową z powietrzem
Każdy gest, harmonią, nie bronią

[Verse 4]
Dziś mijają lata, mistrzu, od Twego snu
A świat wciąż powtarza rytm Twoich rąk
W rocznicę ciszy Twe imię brzmi
Jak echo pokoju w sercach uczniów Twych

[Final Chorus]
Na drewnianym człowieku wyrył swój los
Każdy cios, modlitwą do ciszy dni
Styl kobiety, duch pokoju i siły
Ip Man, niech Twoja nauka w nas brzmi

[Outro]
Nie został miecz, nie została zbroja
Została dłoń
I drewno, które pamięta wszystko