Królowa życia

Przez wieki całe stałam w cieniu, gdzieś z boku.
Po ciężkim dniu, marzyłam już tylko o zmroku.
I choć sny nie zawsze ulgą były przepełnione,
to jednak smutki choć trochę zostały stłumione

Wyzwoliłam się z najczarniejszej głębiny,
nie powrócę już nigdy do swej starej rutyny.
Będę królową własnego losu, pomimo i wbrew,
zamieniam przeszłość w najpiękniejszy śpiew.

Ciągle jestem ta sama, choć zupełnie inna.
Może niedoskonała, lecz już bardziej silna.
Nie pozwolę nikomu wmówić, że nic nie znaczę
Moja dusza przez drugiego człowieka nie zapłacze.

Wyzwoliłam się z najczarniejszej głębiny,
nie powrócę już nigdy do swej starej rutyny.
Będę królową własnego losu, pomimo i wbrew,
zamieniam przeszłość w najpiękniejszy śpiew.

Nikt nie może nas poniżać, bo jesteśmy ludźmi.
Mamy prawo do szacunku, choć zupełnie różni.
Jeśli coś Cię dławi, przytłacza, odejdź najdalej.
Najważniejsze w życiu to mieć swój właściwy cel.

Wyzwoliłam się z najczarniejszej głębiny,
nie powrócę już nigdy do swej starej rutyny.
Będę królową własnego losu, pomimo i wbrew,
zamieniam przeszłość w najpiękniejszy śpiew.