Życie Ludzkie

[Verse]
Człowiek biegnie, czasem po omacku
W kieszeni dziury, w głowie labirynt w ataku
Krew na rękach, choć serce wciąż czyste
Świat go rani, jak butelka w szklistym świetle

Każdy krok, jakby po cienkim lodzie
Marzenia w słoiku, zakręcone na codzień
Ściany mówią, cisza jest głośniejsza
Życie jak szachy, pionki giną, gra cięższa

[Chorus]
Życie ludzkie, szorstkie jak asfalt
Każdy dzień to walka, każdy upadek ma skandal
Chwila ulgi, w cieniu ciemnej bramy
Ludzie to aktorzy, a my kręcimy dramy

[Verse 2]
Pod nogami bruk, w sercu pęknięcia
Pod mostem historie, co mają więcej znaczenia
Wielki świat na barkach, dźwigasz to jak Atlas
Każdy oddech darem, każdy grzech jak fakt faktyczny

Pamięć boli, przeszłość jak tatuaż
Widzi w lustrze kogoś, kogo ledwo rozpoznaje
Miasto nie śpi, lampy gasną o świcie
Życie ludzkie, ty pytasz – ja krzyczę

[Bridge]
Słońce wschodzi, jakby nigdy nie zgasło
Każda blizna, historia co się nie przebrało
Pytasz dlaczego, odpowiedzi brak
Życie ludzkie, to ciągły kontrast