Na bron

Kiedy przyjdą podpalić dom,
ten, w którym mieszkasz — Polskę,
kiedy rzucą przed siebie grom,
gdy runą żelaznym wojskiem —
**stań u drzwi, bagnet na broń!**
Trzeba krwi!
— Idą!
— Słuchaj —
— biją w dzwon!

To dzwon Zygmunta — słyszycie?!
Rodacy!
— Na bagnety!
Ojczyzna w potrzebie!
**Powstańcie, niepodlegli zmarli!**
W duchu waszym i dla waszych celów —
**chcemy polski — jak wolni — i wierni,
jak ojcowie nasi — wierni,
jak ojcowie nasi — nieugięci.**

**Niech wrogowie nie wiedzą,
żeśmy słabi, żeśmy mali!**
**Stań u drzwi, bagnet na broń —
bo granice — wciąż za ciasne!**
Bo wciąż trzeba ginąć, walczyć,
by wciąż żyć — i aby Polska
była Polską!