Ciało i dusza

CIAŁO I DUSZA
Bez przekonania, bez zbędnych tłumaczeń
złączona smutkiem w zwiększonym limicie
ludzkiej obłudy przy fałszu rozkwicie.
Kły dwoistości wciąż w ataku zdarzeń.
*
Myśli czerpane wciąż z zasad zniekształceń.
Wszak nienawiścią miłość w mig niszczycie.
Zło niszczy dobro, wysoko na szczycie.
Powstaje ludzkie piekło wśród mataczeń.
*
Wstrzymaj się życie i zaparz melisę.
Wytonuj proszę, nie mieszaj dnia z nocą.
Szczęście nieszczęścia dogonić nie może.
*
Dualizm dzieli, niszcząc analizę.
Gdzie jest granica? Demony się pocą.
Ciało i dusza mają inne łoże.