Zamanın Kumları

1. Kıta
Saatler durmuş, akrepler kımıldar,
Konak Meydanı’nda bir çatlak var,
Bir anın içinde geçmiş, gelecek,
Korkusuz yürüyenler hep yaralı dönecek.
Nakarat
Zamanın kumları, akıp gider parmaklarımda,
Bir yüz, bir ses, silikleşir yarında.
Bir anı, bir an daha, tutmaya çalışırız,
Ama kum taneleri gibi elimizden kayarız.
2. Kıta
İki an, iki ben, geçmişle savaşta,
Birbirimize değmek yasak bu anda.
Kumdan saatler, döner dev akrepler,
Dondurur zamanı, yavaşlar her bir ses.
Nakarat
Zamanın kumları, akıp gider parmaklarımda,
Bir yüz, bir ses, silikleşir yarında.
Bir anı, bir an daha, tutmaya çalışırız,
Ama kum taneleri gibi elimizden kayarız.
Köprü
Yolun sonu görünmez, gizli sınırda,
Bir isimsiz mimar, kendinden kaçar.
Gideceğimiz yer yok, kaybolduk zamanda,
Saat kulesinde, kader yazılır taştan.
Nakarat
Zamanın kumları, akıp gider parmaklarımda,
Bir yüz, bir ses, silikleşir yarında.
Bir anı, bir an daha, tutmaya çalışırız,
Ama kum taneleri gibi elimizden kayarız.
Çıkış
Kum taneleriyle yazılmışız sonsuzluğa,
Her iz, her yol, döner birbirine sonunda.
Bir anı, bir hatıra, soluk bir iz oluruz,
Ama kum saatinin içinde daima kayboluruz.