Między wymiarami snu

Zwrotka I
Gdy noc zapada cicho,
A światło gaśnie w skroniach,
Wychodzę poza ciało,
Gdzie strach już mnie nie goni.
Spaceruję boso
Po liniach nieznanych dróg,
Zaglądam tam, gdzie w dzień
Zamknięty był każdy próg.

Pre-Chorus
Drzwi bez klamek się uchylają,
Gdy przestaję się bać,
Myśli miękną, ciężar znika,
Zaczynam wreszcie trwać.

Refren
We śnie wszystko jest możliwe,
Każdy wymiar woła mnie,
Uwalniam emocje, napięcia,
Rozpuszczają się we mgle.
Zaglądam w głąb duszy,
Tam gdzie prawda ma głos,
Między czasem a istnieniem
Odnajduję siebie wciąż.

Zwrotka II
Skaczę między gęstościami,
Jak światło między szkłem,
Dotykam dawnych istnień,
Które pamiętają mnie.
Poprzednie wcielenia
Szepczą: „To nadal ty”,
Ten sam oddech, inne imię,
Ten sam sens, inne dni.

Pre-Chorus II
Ciało śpi, lecz świadomość
Rozciąga swój cień,
Jestem wszędzie i nigdzie,
Jestem pytaniem i snem.

Refren
We śnie wszystko jest możliwe,
Nie ma granic, nie ma ścian,
To, co w dzień było więzieniem,
Tutaj traci ciężar ran.
Zaglądam wgląd duszy,
Widzę więcej niż wzrok,
Między życiem a wiecznością
Stawiam własny krok.

Bridge
Nie uciekam — ja wracam,
Do źródła, co we mnie drży,
Każdy wymiar to lustro
Tego, kim mogę być.
Gdy się budzę o świcie,
Coś zostaje pod skórą,
Cichy ślad nieskończoności
I spokój między chmurą.

Refren (finał)
We śnie wszystko jest możliwe,
Tam uczę się oddychać znów,
Drzwi zamknięte w świetle dnia
W nocy nie mają już kluczów.
Między wymiarami trwam,
Między sercem a myślą,
Gdy śnię — naprawdę jestem,
Gdy śnię — wszystko ma przyszłość.