آرامشِ پشتِ پلک‌ها

[Intro]
آروم
مثل نفسِ قبلِ خواب
پلک‌هام سنگین
دل‌م سبک‌تر از مه

نورِ کمرنگِ اتاق
روی شونه‌هام می‌لغزه
یه فنجون چای سرد
کنارِ دفترِ بسته

هیچ‌کی این‌جا نیست
جز تیک‌تاکِ خسته‌ی دیوار
منم و فکری که
کم‌کم رها می‌شه

[Verse 1]
یادِ روزایی که
صدا بلند بود و من گُم
حالا توی این سکوتم
خودمو پیدا می‌کنم

نفس می‌کشم، می‌شمرم
یک، دو، تا جایی که درد بره
دست‌هامو گره می‌کنم
بعد، آهسته وا می‌کنم (هااا)

[Chorus]
آروم، فقط آروم
مثل بارون روی شیشه‌ی داغ
بیا امشب، غماتو بذار
پشتِ پلکات، پشتِ این باغ

آروم، فقط آروم
دنیا می‌چرخه، تو چشماتو ببند
بذار این سکوتِ نرم
دستاتو محکم بگیره، عقب‌تر نرو، نخند

[Verse 2]
روی دیوار اسم‌هامون
یادگاریِ یه سالِ دور
پاک نمی‌شه از خاطر
هرچند محو شده از نور

می‌گم: «باشه، گذشت»
به خودم، نه به تو
هرچی سنگین توی سینه‌م بود
می‌دمش به شب، به هوا (آه)

[Chorus]
آروم، فقط آروم
مثل بارون روی شیشه‌ی داغ
بیا امشب، غماتو بذار
پشتِ پلکات، پشتِ این باغ

آروم، فقط آروم
دنیا می‌چرخه، تو چشماتو ببند
بذار این سکوتِ نرم
دستاتو محکم بگیره، عقب‌تر نرو، نخند