Niebo jak ekran

Zwrotka I
Na końcu świata noc oddycha,
powietrze czyste, przejrzysty znak.
Niebo bez smogu, bez żadnych śladów,
jak ekran gotowy na projekcję barw.

Pre-refren
Cisza napina jasny plan,
to przedstawienie musi trwać.

Refren
Magnetyczne światło kładzie barwy na niebie,
dociera tam, gdzie wcześniej nie było nic.
Północny znak zapisuje noc,
jakby pierwszy raz mogła żyć.
Magnetyczne światło nad nami trwa,
iluzja nocy niech płynie.

Zwrotka II
Horyzont stoi bez ruchu,
jakby rozumiał sens tej chwili.
Zieleń i fiolet płyną bez słów,
tam, gdzie mrok nigdy nie śnił.

Pre-refren
Czas cofa się o jeden gest,
ekran wciąż czeka — obraz jest.

Refren
Magnetyczne światło kładzie barwy na niebie,
dociera tam, gdzie wcześniej nie było nic.
Północny znak zapisuje noc,
jakby pierwszy raz mogła żyć.
Magnetyczne światło nad nami trwa,
iluzja nocy niech płynie.

Most
Gdy obraz zgaśnie, świat wróci sam,
lecz w oczach zostanie ślad.
Bo światło, które znalazło drogę,
nie znika — tylko zmienia kształt.

Refren (ciszej)
Magnetyczne światło kładzie barwy na niebie,
tam, gdzie wcześniej był tylko cień.

Outro
Niebo powoli traci barwy,
lecz iluzja zostaje w nas.