Trudny Świat

Człowiek człowiekowi wilkiem, dziecko morduje dziecko, gdzie podział się ten świat, gdzie Bóg, honor, ojczyzna stawiane było ponad wszystko!
W oknach mego bloku,
widzę szare postacie, smutne cienie gasnące w spraw potoku,
zamiast ciepła dłoni tylko telefonu chłód,
no a w sercu rozpierający miłości głód!
oddałbym wiele, by wróciły te czasy, kiedy mieliśmy tak mało, a mieliśmy wszystko, mieliśmy człowieczeństwa zapasy!
Bezradność i niemoc dręczy bliskich, gdy młodzi ludzie idą na dno szybko, lecz gdzie byliście, gdzie byliście wspomnijcie,
kiedy oni błądzili w samotności w swym trudnym świecie, zatracając wszystko!