Agnieszka z Pomorza

[Verse]
Agnieszka, jej włosy jak złote łany zbóż,
Śmiech jak strumień, co w dolinach kryje kurz.
W oczach ma lato, w sercu ptaków śpiew,
Gdziekolwiek pójdzie, niesie ciepły zew.

[Chorus]
Agnieszka, Agnieszka, z sercem jak gołębim,
Rozświetla każdy dzień, gdy ludzkie troski zgłębi.
Pomorzem wędruje, marzenia w dłoniach ma,
Cztery kąty buduje, tam gdzie radość trwa.

[Verse 2]
Jej dłonie pachną drewnem, cegłą, domem,
Przynosi nadzieję, gdzie był tylko chłód i zmrok.
Każdy jej uśmiech to obietnica dnia,
Że własny kąt znajdzie ten, kto go szuka.

[Bridge]
Zachód słońca nad polami, ona w drodze znów,
Nie patrzy na zmęczenie, słucha serca głosów.
Nie dla chwały, nie dla złota, lecz dla ludzkich snów,
Agnieszka, Agnieszka, daje miłość z nut.

[Chorus]
Agnieszka, Agnieszka, z sercem jak gołębim,
Rozświetla każdy dzień, gdy ludzkie troski zgłębi.
Pomorzem wędruje, marzenia w dłoniach ma,
Cztery kąty buduje, tam gdzie radość trwa.

[Outro]
Agnieszka, nasza gwiazda, co wędruje wciąż,
Pomorze jej drogą, a miłość to jej los.
Tam, gdzie dom powstaje, tam jej ślad zostaje,
Agnieszka, piękna dusza, co świat w sercu ma.