Haydar

[Verse1]
Ey yalnızlık denizi ölüm
Kıyıları çiçek açmış ayrılık
Dünya denilen zamanı gördüm
Ben de durdum
üzerinde bir anlık
[Verse2]
Bu toprağın altı
bir ebedi denizdir
Balıkları çiçektir,
kök salan oltalarda
Kıyıya çekilirken kalan
derin bir izdir
Bir çocuk maviliği,
çiçeği örten pulda
[Verse3]
Cismim gezdi dolandı
bu yaşam küresinde
Bir şiirdi okundu,
kapatıldı kitabım
Şimdi bir ada oldu
denizler ülkesinde
Beyaz rüzgârların sesindedir hitabım