شاهزادگان

ما مردم ایرانم
تاریخ خیش میدانم
شاه بزرگ خیش را
کوروش را میخوانم
این کشور زجر ها دیده
زَخم ها و رَنج ها دیده
در نبَرد با اَهریمن
،درس شجاعت دیده
آمد این نسل با وقار
روزی سرد روزی گرم
گذراند روزها را جلو
روزی سخت روزی نَرم
این روزهایِ سخت ساخت
از مردمانم آهنین
گاهی جنگ و گاهی صُلح
در دفاع از سَرزمین
حالا که با زحمتِ خیش
این کشور را ساختیم
حیف که ما شیطان را
آنروزها نشناختیم
شیطان ما را کُشت ولی
شیر را بُرون انداختیم
آمد غریبه کشورم
برای خود یک دین ساخت
آوَرد میان مردمم
از آن یک آیین ساخت
ما هم که وعدِ دیدیم
خامِ بهشتش میشدیم
روز به روز که میگذشت
غرق جهالت میشدیم
گُمان کردیم که او
سنگ به سینه میزند
غافل از اینکه روزی
این خود فقیرم می‌کند
چشمان را کردیم باز
حیف که دیر است زمان
دیدیم که خود در انتظار
آید کسی از آسمان
افسوس هزاران افسوس
بر ما شاهانِ جهان
نشسته ایم در انتظار
آید مُنجی از آسمان
سخن از هزاران مرد شد
چوپان بودند یک زمان
هیچ نداشتن در بساط
جز شیرِ بُز یک قرصِ نان
ما هم که خامِ حرفها
بستیم ما چشمانمان
این چوپانانِ غریب
ناگَه شدن اَجدادمان
ماهم که دادیم روحمان
در دست این شیطان پرست
کم کم اصلِ خیش را
داشتیم میدادیم زِ دست
بردیم زِ یاد تاریخ را
شدیم یک چوپان پرست
ساختیم زِ او همچو زَری
آنکه به ما می‌کرد پُشت
زاری میکنیم بر پسری
پدرش اجدادمان را میکُشت
من در عَجَب از نَسلمان
چگونه ما در خوابیم
حقیقت نزدِ چشمِ مان
ولی حِقارت خواهیم
کافیست اندیشه کُنی
او که در حیاتش بود فقیر
چطور زِ ما سازَد غَنی
چطور زِ ما سازَد غَنی
در آن زمان که این کاسبان
جنگ بود بر آنها سرنوشت
کوروش هزاران سال پیش
قانونِ جهان را می‌نوشت
آنها که می‌گویند زِ فقر
شامشان یک تیکه نان
چگونه سیر میکردن پس
آن همه بردِه و طِفل و زنان
هر کدام چندین کَنیز
همزمان چندین زن
از هر کدام چندین طِفل
همه هم شمشیر زَن
شَهوَت و قَتل و
خیانت به وطَن
در چیست نماد زندگی
گر اینها اُلگویمان
ما بودیم قانون مند
چه شد شدیم تسلیمشان
اکنون حقیقت آشکار
خورشید نمایان میشود
فرزندِ ایران هوشیار
کوروش را جان میدهد
باری دگَر شاهزادگان
گویی به میدان میزند
اَهریمن تاریک را
گویی به دندان میکشند
گَر او خواه آهن شود
مردان آهنگر شویم
گَر او آهنگر شود
ما شُعله ی آتش شویم
گَر او خواه شُعله شود
ما وسعت دریا شویم
گر او خواه دریا شود
مُعجزِه ی موسا شویم
پایان یافت روز فریب
پیروزی شاهزادگان
نزدیک است عَما غریب.