JAK FENIKS Z POPIOŁÓW
v6 Pro
@Jerzyna K
JAK FENIKS Z POPIOŁÓW
v6 Pro
@Jerzyna K
tekst piosenki
[Intro – soft piano, distant violin, atmospheric reverse swell]
[Female – ethereal humming]
Mmm... aaa...
Uuu... aaa...
[Verse 1 – Male only, deep emotional baritone]
Bywały dni, gdy brakowało sił,
Gdy każdy plan jak domek z kart się sypał.
Gdy świat przede mną zamykał drzwi,
A los kolejny rozdział mi wyrywał.
Nie zawsze droga prowadziła wprost,
Nie każdy uśmiech znaczył, że jest dobrze.
Lecz nawet kiedy pod stopami znikał grunt,
Wiedziałem, że odnajdę swoją drogę.
[Pre-Chorus – Male only, gradually building]
Bo każdy koniec ma początek gdzieś,
Po każdej burzy słońce budzi dzień.
I choć czasami trudno zrobić krok,
To właśnie wtedy siła rodzi się.
[Chorus – Male lead, female harmonies without words]
Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów,
Zbieram marzenia z rozsypanych snów.
Rozkładam skrzydła, choć tak wiele ran,
Przede mną życie, jeszcze tyle szans!
Jak Feniks z popiołów, odradzam się dziś,
Już nie pozwolę swoim marzeniom zniknąć.
Niech płonie we mnie ten niezwykły blask,
Bo każdy upadek uczy, jak znów wstać!
[Instrumental – emotional violin hook, melodic deep house groove, piano arpeggios]
[Verse 2 – Male only, warm confident voice]
Nie liczę blizn, bo każda uczy mnie,
Że nawet błąd potrafi drogę wskazać.
Co wczoraj ciężkie, dziś już lżejsze jest,
Nie muszę nic nikomu udowadniać.
Nie cofnę czasu, nie odmienię dat,
Lecz mogę wybrać, dokąd pójdę dalej.
I choć niejeden raz zawalił mi się świat,
To wciąż potrafię wierzyć w lepsze jutro.
[Female – gentle whisper]
Jeszcze tyle przed tobą...
Mmm... jeszcze tyle...
[Pre-Chorus – Male only]
Niech wiatr rozwieje popiół dawnych dni,
Niech nowy ogień w moim sercu lśni.
Nie jestem tym, kim byłem jeszcze wczoraj,
Dziś moja siła z doświadczenia wyrasta.
[Chorus – powerful male vocal, soaring instrumental]
Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów,
Zbieram marzenia z rozsypanych snów.
Rozkładam skrzydła, choć tak wiele ran,
Przede mną życie, jeszcze tyle szans!
Jak Feniks z popiołów, odradzam się dziś,
Już nie pozwolę swoim marzeniom zniknąć.
Niech płonie we mnie ten niezwykły blask,
Bo każdy upadek uczy, jak znów wstać!
[Instrumental break – 30 seconds, expressive violin, cinematic strings, deep melodic bass, uplifting synthesizer]
[Bridge – intimate male vocal, piano only]
Nie jestem z żelaza, mam prawo się bać,
Mam prawo się zgubić, zatrzymać i spaść.
Lecz póki w mym sercu choć iskra się tli,
Wiem, że najpiękniejsze są jeszcze przede mną dni.
[Female – airy vocal]
Aaa... wznieś się...
Uuu... jeszcze raz...
[Final Chorus – full emotional climax]
Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów,
Już nie uciekam od minionych burz.
Rozkładam skrzydła, nie zatrzyma mnie strach,
Bo jeszcze tyle pięknych chwil czeka nas!
Jak Feniks z popiołów, zaczynam od nowa,
Niech wiatr moje skrzydła ku słońcu prowadzi.
I nawet gdy życie znów rzuci mnie w cień,
Ja znajdę w sobie siłę na kolejny dzień!
[Outro – violin and piano, slow fade]
[Male – soft spoken]
Nie każdy upadek jest końcem...
Czasem właśnie wtedy...
Zaczynamy naprawdę żyć.
[Female – whisper]
Mmm... od nowa...
[End]
[Intro – soft piano, distant violin, atmospheric reverse swell] [Female – ethereal humming] Mmm... aaa... Uuu... aaa... [Verse 1 – Male only, deep emotional baritone] Bywały dni, gdy brakowało sił, Gdy każdy plan jak domek z kart się sypał. Gdy świat przede mną zamykał drzwi, A los kolejny rozdział mi wyrywał. Nie zawsze droga prowadziła wprost, Nie każdy uśmiech znaczył, że jest dobrze. Lecz nawet kiedy pod stopami znikał grunt, Wiedziałem, że odnajdę swoją drogę. [Pre-Chorus – Male only, gradually building] Bo każdy koniec ma początek gdzieś, Po każdej burzy słońce budzi dzień. I choć czasami trudno zrobić krok, To właśnie wtedy siła rodzi się. [Chorus – Male lead, female harmonies without words] Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów, Zbieram marzenia z rozsypanych snów. Rozkładam skrzydła, choć tak wiele ran, Przede mną życie, jeszcze tyle szans! Jak Feniks z popiołów, odradzam się dziś, Już nie pozwolę swoim marzeniom zniknąć. Niech płonie we mnie ten niezwykły blask, Bo każdy upadek uczy, jak znów wstać! [Instrumental – emotional violin hook, melodic deep house groove, piano arpeggios] [Verse 2 – Male only, warm confident voice] Nie liczę blizn, bo każda uczy mnie, Że nawet błąd potrafi drogę wskazać. Co wczoraj ciężkie, dziś już lżejsze jest, Nie muszę nic nikomu udowadniać. Nie cofnę czasu, nie odmienię dat, Lecz mogę wybrać, dokąd pójdę dalej. I choć niejeden raz zawalił mi się świat, To wciąż potrafię wierzyć w lepsze jutro. [Female – gentle whisper] Jeszcze tyle przed tobą... Mmm... jeszcze tyle... [Pre-Chorus – Male only] Niech wiatr rozwieje popiół dawnych dni, Niech nowy ogień w moim sercu lśni. Nie jestem tym, kim byłem jeszcze wczoraj, Dziś moja siła z doświadczenia wyrasta. [Chorus – powerful male vocal, soaring instrumental] Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów, Zbieram marzenia z rozsypanych snów. Rozkładam skrzydła, choć tak wiele ran, Przede mną życie, jeszcze tyle szans! Jak Feniks z popiołów, odradzam się dziś, Już nie pozwolę swoim marzeniom zniknąć. Niech płonie we mnie ten niezwykły blask, Bo każdy upadek uczy, jak znów wstać! [Instrumental break – 30 seconds, expressive violin, cinematic strings, deep melodic bass, uplifting synthesizer] [Bridge – intimate male vocal, piano only] Nie jestem z żelaza, mam prawo się bać, Mam prawo się zgubić, zatrzymać i spaść. Lecz póki w mym sercu choć iskra się tli, Wiem, że najpiękniejsze są jeszcze przede mną dni. [Female – airy vocal] Aaa... wznieś się... Uuu... jeszcze raz... [Final Chorus – full emotional climax] Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów, Już nie uciekam od minionych burz. Rozkładam skrzydła, nie zatrzyma mnie strach, Bo jeszcze tyle pięknych chwil czeka nas! Jak Feniks z popiołów, zaczynam od nowa, Niech wiatr moje skrzydła ku słońcu prowadzi. I nawet gdy życie znów rzuci mnie w cień, Ja znajdę w sobie siłę na kolejny dzień! [Outro – violin and piano, slow fade] [Male – soft spoken] Nie każdy upadek jest końcem... Czasem właśnie wtedy... Zaczynamy naprawdę żyć. [Female – whisper] Mmm... od nowa... [End][Female – ethereal humming]
Mmm... aaa...
Uuu... aaa...
[Verse 1 – Male only, deep emotional baritone]
Bywały dni, gdy brakowało sił,
Gdy każdy plan jak domek z kart się sypał.
Gdy świat przede mną zamykał drzwi,
A los kolejny rozdział mi wyrywał.
Nie zawsze droga prowadziła wprost,
Nie każdy uśmiech znaczył, że jest dobrze.
Lecz nawet kiedy pod stopami znikał grunt,
Wiedziałem, że odnajdę swoją drogę.
[Pre-Chorus – Male only, gradually building]
Bo każdy koniec ma początek gdzieś,
Po każdej burzy słońce budzi dzień.
I choć czasami trudno zrobić krok,
To właśnie wtedy siła rodzi się.
[Chorus – Male lead, female harmonies without words]
Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów,
Zbieram marzenia z rozsypanych snów.
Rozkładam skrzydła, choć tak wiele ran,
Przede mną życie, jeszcze tyle szans!
Jak Feniks z popiołów, odradzam się dziś,
Już nie pozwolę swoim marzeniom zniknąć.
Niech płonie we mnie ten niezwykły blask,
Bo każdy upadek uczy, jak znów wstać!
[Instrumental – emotional violin hook, melodic deep house groove, piano arpeggios]
[Verse 2 – Male only, warm confident voice]
Nie liczę blizn, bo każda uczy mnie,
Że nawet błąd potrafi drogę wskazać.
Co wczoraj ciężkie, dziś już lżejsze jest,
Nie muszę nic nikomu udowadniać.
Nie cofnę czasu, nie odmienię dat,
Lecz mogę wybrać, dokąd pójdę dalej.
I choć niejeden raz zawalił mi się świat,
To wciąż potrafię wierzyć w lepsze jutro.
[Female – gentle whisper]
Jeszcze tyle przed tobą...
Mmm... jeszcze tyle...
[Pre-Chorus – Male only]
Niech wiatr rozwieje popiół dawnych dni,
Niech nowy ogień w moim sercu lśni.
Nie jestem tym, kim byłem jeszcze wczoraj,
Dziś moja siła z doświadczenia wyrasta.
[Chorus – powerful male vocal, soaring instrumental]
Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów,
Zbieram marzenia z rozsypanych snów.
Rozkładam skrzydła, choć tak wiele ran,
Przede mną życie, jeszcze tyle szans!
Jak Feniks z popiołów, odradzam się dziś,
Już nie pozwolę swoim marzeniom zniknąć.
Niech płonie we mnie ten niezwykły blask,
Bo każdy upadek uczy, jak znów wstać!
[Instrumental break – 30 seconds, expressive violin, cinematic strings, deep melodic bass, uplifting synthesizer]
[Bridge – intimate male vocal, piano only]
Nie jestem z żelaza, mam prawo się bać,
Mam prawo się zgubić, zatrzymać i spaść.
Lecz póki w mym sercu choć iskra się tli,
Wiem, że najpiękniejsze są jeszcze przede mną dni.
[Female – airy vocal]
Aaa... wznieś się...
Uuu... jeszcze raz...
[Final Chorus – full emotional climax]
Jak Feniks z popiołów podnoszę się znów,
Już nie uciekam od minionych burz.
Rozkładam skrzydła, nie zatrzyma mnie strach,
Bo jeszcze tyle pięknych chwil czeka nas!
Jak Feniks z popiołów, zaczynam od nowa,
Niech wiatr moje skrzydła ku słońcu prowadzi.
I nawet gdy życie znów rzuci mnie w cień,
Ja znajdę w sobie siłę na kolejny dzień!
[Outro – violin and piano, slow fade]
[Male – soft spoken]
Nie każdy upadek jest końcem...
Czasem właśnie wtedy...
Zaczynamy naprawdę żyć.
[Female – whisper]
Mmm... od nowa...
[End]
Styl muzyki
Emotional cinematic melodic deep house, 112 BPM, powerful inspirational anthem, deep warm slightly raspy male baritone l
