Mosty

​Zwrotka 1 (8+8)
Pękła linia na asfalcie, którą rano rysowałeś,
Zamiast kładki nad przepaścią – stary mur, co sam stawiałeś.
Woda w rzece dziś wezbrała, niesie słowa zbyt pochopne,
Gniew zaciska moje gardło, kiedy patrzę w twoje okno.
​Refren
Bo budowaliśmy mosty z dymu i mgły,
Gdzie miały mieszkać nasze najskrytsze sny!
A teraz stoi tu mur, zimny do cna,
I pytam wprost: czy to ty, czy to ja?
Mosty przyjaźni, mosty miłości,
Dziś to już tylko festiwal wściekłości!
​Zwrotka 2 (8+8)
Przecież dłoń podana wczoraj miała trzymać nas na fali,
Jak mogliśmy w jedną chwilę spalić to, cośmy kochali?
Ten wielki architekt uczuć sypie w oczy gorzkim piaskiem,
Twoja duma i mój upór gaszą gwiazdy nad tym miastem.
​Refren
Bo budowaliśmy mosty z dymu i mgły,
Gdzie miały mieszkać nasze najskrytsze sny!
A teraz stoi tu mur, zimny do cna,
I pytam wprost: czy to ty, czy to ja?
Mosty przyjaźni, mosty miłości,
Dziś to już tylko festiwal wściekłości!
​Zwrotka 3 (8+8)
Stoję na tym pustym brzegu, krzyczę w stronę twojej ciszy,
Echo niesie moje złości, których nikt już nie usłyszy.
Szkoda wiary, szkoda ścieżek, które kiedyś nas łączyły,
Zamiast mostów mamy przepaść, na którą brak mi już siły.
​Mostek (Bridge)
Zanim ostatni opadnie pył,
Zanim zabraknie nam całkiem sił –
Spójrz przez to okno choć jeden raz,
Zanim ten beton zarośnie w nas!
Czy pod gruzami jeszcze coś tli,
Czy już na zawsze zatrzaśniesz drzwi?
​Refren (Finał)
Bo budowaliśmy mosty z dymu i mgły,
Gdzie miały mieszkać nasze najskrytsze sny!
A teraz stoi tu mur, zimny do cna,
I pytam wprost: czy to ty, czy to ja?
Mosty przyjaźni, mosty miłości,
Dziś to już tylko festiwal wściekłości!