ADRIAN – PIĘĆDZIESIĄT I CO Z TEGO?

[REFREN]

Pięćdziesiąt i co z tego?
JESZCZE ŚWIAT NIE POWIEDZIAŁ : STOP!
Adrian dalej ma swój ogień,
dalej idzie własny krok.

Pięćdziesiąt I CO Z TEGO!!!!?
Jeszcze śmiech ma pierwszy głos.
JEBAĆ BIEDĘ!!!, niech się niesie.....
a co było?
Było. Dość.....

[ZWROTKA PIERWSZA]

Kraśnik został gdzieś za plecami,
Anglia przyszła trochę później.
Miał być wyjazd tylko za chlebem,
a tu życie zrobiło swoje.

Lata lecą bez pytania,
człowiek patrzy: KIEDY TO !!!?
Wczoraj młody, dzisiaj pięćdziesiąt,
ALE W GŁOWIE NADAL ROCK’N’ROLL.

Bujany fotel?
Może kiedyś.
Lanch u dziadków?
Brzmi jak dobry plan.
Zimne piwo, cisza, spokój,
ale jeszcze nie ten czas.

Bo Adrian nie umie siedzieć,
kiedy życie robi szum.
Jeszcze chce zobaczyć kawał świata,
jeszcze chce narobić tu hałasu znów.

[REFREN]

Pięćdziesiąt i co z tego?
JESZCZE ŚWIAT NIE POWIEDZIAŁ : STOP!
Adrian dalej ma swój ogień,
dalej idzie własny krok.

Pięćdziesiąt I CO Z TEGO!!!!?
Jeszcze śmiech ma pierwszy głos.
JEBAĆ BIEDĘ!!!, niech się niesie.....
a co było?
Było. Dość.....

[ZWROTKA DRUGA]

W kuchni rządzi bez wyborów,
grill przejmuje raz-dwa-trzy.
Sernik, jabłecznik i weki,
i już każdy szczęśliwy jest.

Jak gotuje, to z rozmachem,
jak polewa — też nie skąpi.
Przy Adriana stole, człowiek
rzadko kiedy chodzi głodny.

Polska gra?
No to wiadomo.
Serce bije biało-czerwone.
Klołe obok, mecz na ekranie,
i choć wynik bywa słony...

Adrian wierzy.

Do końca.

BO KTOŚ PRZECIEŻ MUSI.

[ZWROTKA TRZECIA]

A gdy wieczór robi ciszę,
Iron Man pilnuje snu.
Maska w ruch i świat odpływa,
bo bohater też ma luz.

Rano z słychać już muzykę,
stary klimat, Lady Pank.
Gitary, rytm i trochę dymu,
i od razu życie prostsze.

Samantha Fox gdzieś odpala,
dzień dostaje własny start.
A gdzieś jeszcze na tej liście
kawa z Blanką czeka wciąż jak żart.

Solo, solo?

Może niekoniecznie.

Może kiedyś we dwoje.

[REFREN]

Pięćdziesiąt i co z tego?
JESZCZE ŚWIAT NIE POWIEDZIAŁ : STOP!
Adrian dalej ma swój ogień,
dalej idzie własny krok.

Pięćdziesiąt I CO Z TEGO!!!!?
Jeszcze śmiech ma pierwszy głos.
JEBAĆ BIEDĘ!!!, niech się niesie.....
a co było?
Było. Dość.....

[ZWROTKA CZWARTA]

Z Piotrem remont?
TO JEST KLASYK.
Poziomica patrzy źle.
Ściana krzywa?
NIE PANIKUJ ZIOM!!!.
Przecież da się z tym żyć.....

Chwila ciszy.
Rzut na robotę.
I zapada werdykt dnia:

„A CHUJ, NIECH TAK ZOSTANIE!”

No i temat zamknięty.
TAK.

Nawet Sąsiedzi z bajki
mogliby się od Was uczyć.
Bo po co poprawiać coś dwa razy,
skoro pierwszy raz dało się skończyć?

[BRIDGE]

Masz dobre serce.
Masz swoich ludzi.
Masz rodzinę.
Masz swój świat.

Klołi — oczko w głowie.
Przyjaciele — zawsze blisko.
El-cia czasem łapie nerwy,
ale właśnie za to jesteś „swój chłop”.

A jak ktoś Ci nadepnie na odcisk...

to robi się gorąco.

Bo spokojny Adrian
ma też wersję wulkan.

[WOKAL MOCNO]

ADRIAN!

PIĘĆDZIESIĄT TO NIE KONIEC!

TO TYLKO KOLEJNY NUMER
NA LICZNIKU!

JESZCZE BĘDZIESZ GOTOWAŁ!

JESZCZE BĘDZIESZ PODRÓŻOWAŁ!

JESZCZE BĘDZIESZ KRZYCZAŁ DO TELEWIZORA
PRZY MECZU POLSKI!

I JESZCZE NIE RAZ POWIESZ:

JEBAĆ BIEDĘ!

[REFREN – FINAŁ]

Pięćdziesiąt i co z tego?
Jeszcze świat nie powiedział: stop!
Niech Ci zdrowie dobrze służy,
niech Ci dalej dopisuje los.

Pięćdziesiąt i co z tego?
Dzisiaj wszyscy są tu wraz.
El-cia i jej bracia,
Zosia z Refi-kiem,
Klaudia, Pi-ter,
Ela z Piotrem — cały skład.

Niech się niesie:
„Sto lat, Adrian!”
Niech się niesie jeszcze raz.

A co było?

Ale to już było.

A co będzie?

Dopiero pokaże czas.

[OUTRO]

Pięćdziesiąt?

Spokojnie, MASZ W HUJ CZASU!!!!

Jeszcze nie schodź ze sceny.