Pieśń Tengela i Silje
v5
@Jerzyna K
Pieśń Tengela i Silje
v5
@Jerzyna K
tekst piosenki
Intro
W dolinach, gdzie milczy śnieg i gwiazdy strzegą bram,
Gdzie stare duchy czują w sercach ludzi chłód i żal,
Tam rodzi się legenda — jak płomień w cieniu burz,
O dwojgu, co wśród klątw odnaleźli drżenie dusz.
Zwrotka I
Na północnych wzgórzach, gdzie wiatr jak cień się skrada,
Gdzie echo dawnych klątw nad doliną wciąż zapada,
Tam serce złamane znalazło drogę w mrok,
A światło w oczach Silje zatarło czasu krok.
Zwrotka II
On — dziecko burzy, znak pradawnych sił,
Znamieniony losem, co prowadził go wśród chwil.
Ona — jak śniegu blask w najciemniejszy świt,
Z miłością, która umie każdy ból w popiół zmyć.
Refren
A jednak płoną serca pośród lodu ścian,
Tam, gdzie mrok i światło splata losów tan.
Choć nad nimi krąży cień pradawnych win,
Ich miłość silniejsza jest niż śmierć i niż zły los i czas, i dym.
Zwrotka III
W ciszy między światłem a nocą pełną burz,
Gdy duchy przodków szepczą: „Nie ufaj snom już”,
Oni idą razem — wbrew przeznaczeń sieci,
Jak dwa płomyki dusz, jak dwoje zagubionych dzieci.
Refren
A jednak płoną serca pośród lodu ścian,
Tam, gdzie mrok i światło splata losów tan.
Choć nad nimi krąży cień pradawnych win,
Ich miłość silniejsza jest niż śmierć i niż zły los i czas, i dym.
Most
Jeśli świat ich potępi, niech wiatr poniesie pieśń,
Bo każdy cień mięknie, gdy miłość rwie się w brzeż.
I nawet klątwa rodu musi kiedyś zgasnąć w mgłach,
Gdy dłonie znajdą siebie — w snach, w wspomnieniach, w łzach.
Refren (finał)
Bo ciągle płoną serca pośród lodu ścian,
A ich los i przysięga splata wieczny tan.
Choć nad ziemią północy krąży chłodny cień —
Miłość Tengela i Silje przetrwa każdy dzień.
W dolinach, gdzie milczy śnieg i gwiazdy strzegą bram,
Gdzie stare duchy czują w sercach ludzi chłód i żal,
Tam rodzi się legenda — jak płomień w cieniu burz,
O dwojgu, co wśród klątw odnaleźli drżenie dusz.
Zwrotka I
Na północnych wzgórzach, gdzie wiatr jak cień się skrada,
Gdzie echo dawnych klątw nad doliną wciąż zapada,
Tam serce złamane znalazło drogę w mrok,
A światło w oczach Silje zatarło czasu krok.
Zwrotka II
On — dziecko burzy, znak pradawnych sił,
Znamieniony losem, co prowadził go wśród chwil.
Ona — jak śniegu blask w najciemniejszy świt,
Z miłością, która umie każdy ból w popiół zmyć.
Refren
A jednak płoną serca pośród lodu ścian,
Tam, gdzie mrok i światło splata losów tan.
Choć nad nimi krąży cień pradawnych win,
Ich miłość silniejsza jest niż śmierć i niż zły los i czas, i dym.
Zwrotka III
W ciszy między światłem a nocą pełną burz,
Gdy duchy przodków szepczą: „Nie ufaj snom już”,
Oni idą razem — wbrew przeznaczeń sieci,
Jak dwa płomyki dusz, jak dwoje zagubionych dzieci.
Refren
A jednak płoną serca pośród lodu ścian,
Tam, gdzie mrok i światło splata losów tan.
Choć nad nimi krąży cień pradawnych win,
Ich miłość silniejsza jest niż śmierć i niż zły los i czas, i dym.
Most
Jeśli świat ich potępi, niech wiatr poniesie pieśń,
Bo każdy cień mięknie, gdy miłość rwie się w brzeż.
I nawet klątwa rodu musi kiedyś zgasnąć w mgłach,
Gdy dłonie znajdą siebie — w snach, w wspomnieniach, w łzach.
Refren (finał)
Bo ciągle płoną serca pośród lodu ścian,
A ich los i przysięga splata wieczny tan.
Choć nad ziemią północy krąży chłodny cień —
Miłość Tengela i Silje przetrwa każdy dzień.
Styl muzyki
Soft calm male vocal with a clean warm tone, subtle italo-disco inspiration, gentle retro pop atmosphere, light pulsing bass, smooth synths, very delicate groove, dreamy nostalgic mood, airy and minimal, emotional but understated, soft pastel sound.
