Czas, który oddycha

Zwrotka I
Miasto dziś ciszej oddycha,
Śnieg przykrył spraw sprzed wczoraj ślad.
W kalendarzu ostatnia kartka,
A w głowie pytań cały skład.
Nie wszystko wyszło, wiem to dobrze,
Nie każdy dzień był lekki, jasny.
Ale stoję tu – wciąż cały,
Trochę zmęczony, trochę własny.

Pre-Chorus
Gasną światła w oknach ludzi,
Myśli wolniej idą spać.
Nie chcę biec, nie chcę się budzić
Do wyścigu, co nie zna dat.

Refren
To jest czas, by się zatrzymać,
Nie naprawiać całych lat.
Czas, by serce mogło oddychać,
A nie ciągle komuś grać.
Niech ta cisza mnie naładuje,
Niech mi nic dziś nie ucieknie.
W te święta nie chcę więcej siły —
Chcę, by wróciła delikatnie.

Zwrotka II
Na stole wspomnienia jak okruchy,
Niektóre słodkie, inne nie.
Kilka słów, których nie powiedziałem,
Kilka dróg, co minęły mnie.
Ale dziś nie będę liczył strat,
Nie dziś będę surowym sędzią.
Rok mnie czegoś nauczył cicho —
Że odpoczynek też jest decyzją.

Pre-Chorus
Nie wszystko musi być na jutro,
Nie każdy plan to święty cel.
Czasem największym postępem
Jest pozwolić sobie… zwolnić bieg.

Refren
To jest czas, by się zatrzymać,
Zamiast gonić własny cień.
Czas, by myślom dać odpocząć,
Niech poleżą jeden dzień.
Niech ta cisza mnie naładuje,
Zamiast brać — niech coś mi da.
W te święta zbieram energię,
Nie wydaję jej do dna.

Bridge
Nie chcę obiecań bez pokrycia,
Nie chcę listy „muszę, mam”.
Chcę usłyszeć, co mi mówi
Ten zmęczony środek — ja.

Refren (ostatni)
To jest czas, by się zatrzymać,
Zanim ruszy nowy bieg.
Niech ten spokój mnie przygotuje
Na kolejny własny krok w przód.
W te święta wybieram ciszę,
Ciepło, światło, prosty gest.
Zbieram siły. Oddycham.
I to na dziś… wystarczy jest.