Шам

қарағы бөлмеде жаңған шам
сенің бейнең көрінер
Күлкіңнен сенің жаным
шамда сөнер
бұл бөлме қараңғы
сенің бейнең жарық қылып көрсетер
түсінбеймін неге
аспанға ұшып кетем
әлде бұл махаббат
сезіміме ғажап неткен
берде Алла сені көктен
әдемі сұлу көркемім
жүрегіме орнадың,
өнеріме берген демім
сөзің – маған тыныш түн,
күлкің – маған тәтті үн
сен бар кезде бұл әлем
жүрегіме батқан гүл болар күн
сенсіз өткен сәттерім
суық таңның лебіндей
ал сен барда жанымда
өмірім де, әнім де — өткізбей
еркелетем, еркем менің,
көктем болып келдің-ау,
қатып қалған жүрегімді
жібітіп бір еңдің-ау.
қарашы, жаным, сен тұрған
мына бөлме нұрлана,
сен келгенде тіпті уақыт
тоқтап қалған сияқты-а.
көздеріңе қарасам,
жұлдыздар да жымияр,
еркем менің, жаным менің,
әсем бейнең тым ұяң.
көктем болып келдің маған,
әнге толып әр таңым,
сен бар кезде әлем де өзі
басқаша боп тартамын.
не сезім бұл, түсінбеймін,
жүрек соғар дүбірлеп,
сенсіз өмір сүре алмаймын,
жаныма жақын бір гүл боп