ŞEHİR

Bir şehir uyur, ben sokakla konuşurum,
Bir an gelir, kalbinin içinde duyulurum.
Köşede bir gülüş, tanıdık bir susuş var,
Kim bilir şu ömrüne kaç kahkaha sığar?

Rüzgârın alnında bir isim çizer,
Benimki değil ama belki benzer.

Yolda rastlarım bir gün yüzüne,
Bir kahve, bir dudağın kenarında yine
Bir anlığına dünya benimle susar,
Bir bakışla her şey döner en derine.
Kim bilir, belki tesadüf değil,
Belki kaderin ufak bir cilvesi.
Ya da ıslatır yağmurlar,
Sen korkma sonbaharda bu şehri…

Bir çocuk gülüyor, ben düşlere karışıyorum,
Bir şarkı çalıyor, adını duyar gibi oluyorum.
Bir vapur geçiyor, dalgalar aynı yerinde,
Ama içim, içim değil — eksiliyor birdenbire.

Bir nota düşüyor, tınısı tanıdık,
Kalbim mi çaldı, yoksa sen mi buna tanık?

Yolda rastlarım bir gün yüzüne,
Bir kahve, bir dudağın kenarında yine.
Bir anlığına dünya benimle susar,
Bir bakışla her şey döner en derine.
Kim bilir, belki tesadüf değil,
Belki kaderin ufak bir cilvesi.
Ya da ıslatır yağmurlar,
Sen korkma sonbaharda bu şehri…
Yolda rastlarım bir gün yüzüne,
Bir kahve, bir dudağın kenarında.
Bir anlığına dünya benimle susar,
Bir bakışla her şey döner en başa.
Kim bilir, belki tesadüf değil,
Belki kaderin ufak bir cilvesi.
Ya da ıslatır yağmurlar sonbaharda bu şehri…