Miasto Snów — „Dom z Lustra”
v4.5
@Jerzyna K
Miasto Snów — „Dom z Lustra”
v4.5
@Jerzyna K
tekst piosenki
[Verse 1]
Wszedłem tam, gdzie ściany patrzą,
każda twarz — to inny ja.
W szkle odbija się coś dawniej,
czego w sobie już nie mam.
[Pre-Chorus]
Szeptem mówi do mnie chłopiec:
„czemu wciąż uciekasz stąd?”
A ja milczę — bo nie umiem
powiedzieć, kim dziś jestem.
[Chorus]
Dom z lustra, dom bez drzwi,
każdy korytarz prowadzi w nic.
Wszystko błyszczy, ale znika,
gdy próbuję dotknąć dni.
Dom z lustra, dom bez snów,
każdy cień wygląda jak ja.
Chciałem wrócić, lecz nie umiem,
bo już nie wiem, kim tam byłem.
[Verse 2]
W jednym lustrze jestem silny,
w drugim — nie mam już twarzy.
W trzecim widzę nas, gdy śmialiśmy się,
nim wszystko się zatrzymało.
[Pre-Chorus]
Każde lustro chce mnie znać,
ale wszystkie kłamią tak samo.
Nie wiem, które mówi prawdę,
a które tylko gra.
[Chorus]
Dom z lustra, dom bez drzwi,
każdy korytarz prowadzi w nic.
Wszystko błyszczy, ale znika,
gdy próbuję dotknąć dni.
Dom z lustra, dom bez snów,
każdy cień wygląda jak ja.
Chciałem wrócić, lecz nie umiem,
bo już nie wiem, kim tam byłem.
[Bridge]
A może wszystkie te twarze
są mną — tylko w innych snach?
Może dom, w którym stoję,
to nie lustro, tylko ja?
(pauza, echo, światło odbija się w rytm serca)
[Final Chorus]
Dom z lustra, dom bez drzwi,
z każdej strony odbija mnie.
W końcu patrzę, bez ucieczki —
i widzę, że wciąż oddycham.
(ostatni wers wypowiedziany półgłosem)
„Już nie boję się odbić.”
Wszedłem tam, gdzie ściany patrzą,
każda twarz — to inny ja.
W szkle odbija się coś dawniej,
czego w sobie już nie mam.
[Pre-Chorus]
Szeptem mówi do mnie chłopiec:
„czemu wciąż uciekasz stąd?”
A ja milczę — bo nie umiem
powiedzieć, kim dziś jestem.
[Chorus]
Dom z lustra, dom bez drzwi,
każdy korytarz prowadzi w nic.
Wszystko błyszczy, ale znika,
gdy próbuję dotknąć dni.
Dom z lustra, dom bez snów,
każdy cień wygląda jak ja.
Chciałem wrócić, lecz nie umiem,
bo już nie wiem, kim tam byłem.
[Verse 2]
W jednym lustrze jestem silny,
w drugim — nie mam już twarzy.
W trzecim widzę nas, gdy śmialiśmy się,
nim wszystko się zatrzymało.
[Pre-Chorus]
Każde lustro chce mnie znać,
ale wszystkie kłamią tak samo.
Nie wiem, które mówi prawdę,
a które tylko gra.
[Chorus]
Dom z lustra, dom bez drzwi,
każdy korytarz prowadzi w nic.
Wszystko błyszczy, ale znika,
gdy próbuję dotknąć dni.
Dom z lustra, dom bez snów,
każdy cień wygląda jak ja.
Chciałem wrócić, lecz nie umiem,
bo już nie wiem, kim tam byłem.
[Bridge]
A może wszystkie te twarze
są mną — tylko w innych snach?
Może dom, w którym stoję,
to nie lustro, tylko ja?
(pauza, echo, światło odbija się w rytm serca)
[Final Chorus]
Dom z lustra, dom bez drzwi,
z każdej strony odbija mnie.
W końcu patrzę, bez ucieczki —
i widzę, że wciąż oddycham.
(ostatni wers wypowiedziany półgłosem)
„Już nie boję się odbić.”
Styl muzyki
melancholic ambient pop with deep, emotional male vocals (low to mid range, soft and expressive). Gentle piano, ambient reverb, warm and intimate production, introspective mood. Inspired by James Blake, Hania Rani. The voice should sound honest and grounded, not high-pitched — resonant, breathy, and full of emotion, expressing calm acceptance.
