GŁOŚNIEJSZY NIŻ BROŃ

[WSTĘP – szept, jak modlitwa przed burzą]
Ziemio… matko cicha, zmęczona,
Twój oddech drży pod naszymi stopami.
Za długo słuchałaś huku dział —
czas, byś znów słyszała śmiech dzieci i ptaków.

ZWROTKA 1
W cieniu ekranów rośnie strach,
złote słowa kłamią jak dawniej.
Brat na brata, znów ten sam znak,
a w pałacach wino i śmiech — normalnie.

Mówią: „to tylko polityka”,
a na ulicach znowu panika.
Na mapach kreski, w sercach mur —
ile jeszcze łez, zanim runie ten chory mur?

REFREN
NIE CHCEMY WIĘCEJ KRWI!
NIE CHCEMY WIĘCEJ ŁEZ!
WASZE WOJNY TO NIE NASZ ŚWIAT!
WASZ ZYSK — NASZ GŁÓD, NASZ STRACH!

ZATRZYMAJCIE SIĘ, ZANIM ZGAŚNIE DZIEŃ,
POKÓJ MUSI BYĆ GŁOŚNIEJSZY NIŻ BROŃ!

ZWROTKA 2
Korpo-sztandary błyszczą w słońcu,
a pod nimi płonie dom.
Dziecko patrzy w niebo, pyta: „czemu?”,
a system milczy — wciąż ten sam ton.

Mówią: „postęp”, mówią: „zysk”,
a to tylko nowy typ kajdan i blizn.
My — na ulicach, wy — w złocie i winie,
ale mury runą, gdy gniew się rozwinie!

REFREN
NIE CHCEMY WIĘCEJ KRWI!
NIE CHCEMY WIĘCEJ ŁEZ!
NIECH SERCE BIJE, NIECH BIJE NASZ BEAT!
NIECH MATKA OBEJMIE SYNA, NIE STAL, NIE KRZYK!

ZATRZYMAJCIE SIĘ, ZANIM ZGAŚNIE DZIEŃ,
POKÓJ GŁOŚNIEJSZY NIŻ BROŃ — TO NASZ SEN!

Nie ma zwycięzców, gdy ginie człowiek.
Nie ma wolności, gdy króluje strach.
Niech każdy głos stanie się płomieniem —
bo prawdziwa rewolucja…
TO MIŁOŚĆ!