Dzieci z kapusty

Zwrotka 1
W kapuście, pod ziemią cisza pulsuje,
dzieci zakodowane — nadzieja milknie.
Historia stara, zmieniona, zakrzywiona,
kto dziś pamięta, skąd jesteśmy zrodzeni?

Refren
Cabbage patch babies — dzieci nowych czasów,
klony naszych historii, ukryte w ramionach snów.
Gdzie kończy się legenda, a zaczyna plan?
W cieniu niewidzialnych dłoni tracimy własny głos.

Zwrotka 2
Od pradawnych ogrodów po mityczne słowa,
Adam i Ewa — więcej niż opowieść.
Stare zwoje szepczą o krwi i korzeniach,
czy to tylko symbole, czy kod, co wciąż trwa?

Most
Alchemik patrzy, a świat się zmienia,
z labiryntu genów wyłania się cisza.
Czy w starych obrazach, w uśmiechach dzieci,
zapisano prawdę, której nikt nie chce widzieć?

Refren
Cabbage patch babies — dzieci nowych czasów,
klony naszych historii, ukryte w ramionach snów.
Gdzie kończy się legenda, a zaczyna plan?
W cieniu niewidzialnych dłoni tracimy własny głos.

Zwrotka 3
W pocztówkach uśmiech, lecz pod nim cień,
twarze podobne, odbite bez końca.
DNA jak echo, genealogia jak pieśń,
a za kurtyną czeka milczący świat.

Refren (finałowy, łagodniejszy)
Cabbage patch babies — dzieci nowych czasów,
odzyskaj swój głos, złam cichy łańcuch snów.
Niech legenda odsłoni zapomniany ślad,
bo jesteśmy historią — nie tylko wzorem bez barw.

Epitafium

„Z liści rodzimy się w cieniu,
lecz światło odsłania nas w pełni.
To, co ukryte w ziemi,
zawsze powraca do nieba.”