Moje miejsce 2

Minęło szmat czasu, dalej wiem gdzie moje miejsce,
Kolejny buch z grassu, pięknie mixuje się z powietrzem
Już nie czarne chmury, one minęły na szczęście
Nad głowami błękit, który bywa coraz częściej,
Podziurawione mury, które mają piękne wnętrze,
Nie oceniam po okładce, mama dała lekcje
mój blok, twój blok, odkąd byłem dzieckiem,
Dużo tu przeżyłem, pewnie będzie tego więcej,
To tu się nauczyłem, otworzyć prawdziwe serce,
Jeszcze do niedawna, płakałbym nad tym wersem,
Bo płakałem do poduchy, bo bardzo tęsknię,
Sporo kosztowało by być, tym kim teraz jestem
Nie chodzi tu o siano, ale czas ucieka wiecznie,
Ci którzy mieli go mało, w ich pamięci palę świeczkę,
Jak nie zdążę się pożegnać,
to pamiętaj mnie z uśmieszkiem