ПЕСНЯ МЕСТАЧКОВАГА КАТРЫНШЧЫКА

Мой мiлы Беньямiн! Не ўсё яшчэ сышлО,
Не ўсё ў тваiм жыццi знiштОжаныя хИбы,
На одэрскай мяжЫ не ўкОпана шулО –
Там цЯжка брОдзiць Бог i б’е прыклАдам шЫбы.

НарОджаны на свет той сАмы маладзён,
Якi заб’е цябе. Вы з хлопцам – аднагОдкi,
А ты пакуль гуляй... Амаль што не чуцён
Звон дзЕдаўскай, старой, надтрЭснутай ляскОткi.

Уночы ляжа цень, уночы сцiхне крык,
Не думай, не гадай – сапрАна альбо мЕцца.
Табе не прадказаць раз’юшаны блiцкрыг
I лiтасцi прасiць на ломанай нямецкай.

Свет скошаны на бок, мой мiлы Беньямiн!
У кветнiку цвiце махрЫстая стакрОтка,
Ты ў люльцы цiхай спiш давЕрлiва. Амiн!
Як соладка звiнiць у сне твая ляскОтка.