مُجتَبا حُسِینی در زیر باران

[Verse]
مُجتَبا نشسته تنها
سیگاری در دستش
بارون می‌باره بی‌وقفه
دلش پر از غصه‌
[Verse 2]
درسای زبان رو یاد می‌ده
به دانش‌آموزاش
اما بارون که می‌باره
غم میاد به دلش
[Chorus]
زیر بارون می‌بینی
دستاش سرد و تاریک
سیگارش می‌سوزه آه
چشماش اشک‌باریک
[Verse 3]
گوشه‌ای از حیاط مدرسه
مُجتَبا نشسته
فکر می‌کنه به دنیا
به قصه‌های تلخ
[Chorus]
زیر بارون می‌بینی
دستاش سرد و تاریک
سیگارش می‌سوزه آه
چشماش اشک‌باریک
[Bridge]
کاش بارون کم می‌شد
کاش دردها می‌رفتن
دل مُجتَبا می‌خواد
یه روز آفتابی بشه