do człowieka

[Verse 1]
Gdy znowu na murach świeżą farbą
Pojawią się wielkie obwieszczenia
Gdy do narodu i do żołnierzy
Czarny druk krzyknie jak na alarm

I każdy chłopak, każdy drab
Uwierzy w stare, stare kłamstwo
Że trzeba iść i z armat walić
Mordować, grabić, palić, truć

[Verse 2]
Gdy zaczną na tysiąc sposobów
Ojczyznę giąć przez wszystkie przypadki
I mamić kolorowym godłem
I podjudzać historyczną racją

O ziemi, chwale i granicach
O ojcach, dziadach i sztandarach
O bohaterach i ofiarach

[Pre-Chorus]
Gdy wyjdzie ksiądz, pastor i rabin
Pobłogosławić twoją broń
Bo rzekomo sam Bóg z nieba szepnął
Że za ojczyznę bić się trzeba

[Chorus]
Rżnij karabinem o bruk ulicy
Twoja jest krew, a ich jest ropa
Od miasta do miasta krzycz głośno
Broniąc tego, co jeszcze twoje
Bujać to my, panowie szlachta

[Verse 3]
Gdy z pierwszych stron gazet i ekranów
Wyleje się wrzask i nienawiść
A tłum rozgorączkowanych kobiet
Kwiatami obsypie żołnierzyków

Mój przyjacielu, prosty człowieku
Z tej ziemi czy z innej strony
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Królowie i panowie z brzuchami

[Verse 4]
Wiedz, że to zwykła granda i ściema
Gdy krzyczą ci: Broń na ramię
Że im gdzieś ropa z ziemi trysnęła
I zmieniła się w grube dolary

Że coś im w bankach nie pasuje
Że zwęszyli pełne sejfy
Albo upatrzyły sobie szuje
Większe cło na bawełnę i stal

[Chorus]
Rżnij karabinem o bruk ulicy
Twoja jest krew, a ich jest ropa
Od miasta do miasta krzycz głośno
Broniąc tego, co jeszcze twoje
Bujać to my, panowie szlachta

[Outro]
Bujać to my, panowie szlachta
Twoja jest krew… a ich jest ropa
Bujać to my…