Zemborzycka – Krzyk Chaosu” (

Cisza… napięcie… coś pęka w nas…
Zwrotka 1:
Beton drży pod ciężarem słów,
Echo niesie je przez głuchy tłum,
Światło gaśnie, rośnie cień,
W gardle ogień, w sercu gniew.
Pre-chorus:
Już nie ma granic, już nie ma tła,
Zostaje tylko surowa gra!
Refren (krzyk):
ZEMBORZYCKA – TO SĄ CHUJE!

ZEMBORZYCKA – TO SĄ CHUJE!
Zwrotka 2:
Przester w żyłach, tempo jak młot,
Każdy wers jak uderzenie w plot,
Nie chodzi o twarze, nie chodzi o cel,
To tylko symbol – chaos i zew.

Bum… — cisza — bum… — krzyk…
Rozrywa noc pierwotny rytm…
Refren (podwójny blast):
ZEMBORZYCKA – TO SĄ CHUJE!
ZEMBORZYCKA – TO SĄ CHUJE!