Dwaj wujkowie z Olbrachtowic

[Verse 1]
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Wstają pierwsi
Gdy jeszcze mgła
Kawę w szklankach
Chleb na ręczniku
I stara czapka
Co ledwo trwa

Idą w pole
Jak co roku
But w ziemię wpada
Bo gleba mięk
Rzucą żartem
Choć w krzyżu kłuje
„kto ma ziemię
Ten ma i lęk”

[Chorus]
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Orka
Siew i krzywy płot
Ile mogą
Tyle robią
Ciągną wóz i cały świat
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Cisza pól jak cichy śpiew
Nikt im ręki nie podaje
Oni niosą cudzy chleb

[Verse 2]
Traktor stary jak opowieść
Znowu gaśnie w samym żniw
Jeden klęka przy silniku
Drugi w myślach liczy dni

Dzieci dawno gdzieś do miasta
„tato
Mamo
Tu jest lżej”
Telefon brzęknie
Krótka wiadomość:
„brak mi czasu
Wyślij zdrów” – i już jej nie ma
Znów jest cień

[Chorus]
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Orka
Siew i krzywy płot
Ile mogą
Tyle robią
Ciągną wóz i cały świat
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Z garścią ziaren
Stertą lat
Nikt im ręki nie podaje
Oni karmią obcy świat

[Bridge]
Kto im zliczy te godziny
Spalone słońcem
Stłuczone w deszcz? (hej!)
Kto zapyta
Czy coś boli
Gdy się z pola wraca gdzieś po zmierzch?

[Chorus]
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Orka
Siew i krzywy płot
Ile mogą
Tyle robią
Ciągną wóz i cały świat (o tak)
Dwaj wujkowie z Olbrachtowic
Z prostym „dzięki” byłby cud
Nikt im dzisiaj nie pomaga
A oni karmią cały lud