Pieśń Powrotu

Zwrotka I

Na stepach noc jak czarny dym,
Wiatr niesie imię, które brzmi.
Stal i honor, pył i strach,
W oczach ludzi gasną dni.

Za daleko zaszedł marsz,
Duma cięższa była niż los,
Teraz cisza krzyczy głośniej
Niż tysiąc wojennych ros.

Refren

O Panie dróg i krwi,
Pozwól wrócić z ciemnych stron.
Niech pieśń niesie mnie jak koń
Przez popiół, sen i dom.
Jeśli upadek to mój znak,
Niech pamięć będzie tarczą mi —
Bo książę wraca nie po chwałę,
Lecz by ocalić sny.

Zwrotka II

Złote namioty, obcy śmiech,
Tańczą cienie w ogniu świec.
W sercu ogień, w dłoniach lód,
W kajdanach milczy dumny grzech.

Widział wolność w cudzym śnie,
Widział strach we własnej krwi,
Lecz gdy pieśń wstaje z ciszy stepu,
Wie, kim był i kim chce być.

Refren

O Panie dróg i krwi,
Pozwól wrócić z ciemnych stron.
Niech pieśń niesie mnie jak koń
Przez popiół, sen i dom.
Jeśli upadek to mój znak,
Niech pamięć będzie tarczą mi —
Bo książę wraca nie po chwałę,
Lecz by ocalić sny.

Most

Niech bębny biją jak serce ziemi,
Niech chór niesie dawny czas,
Między stepem a ojczyzną
Jest tylko jeden ślad.

Ostatni refren

O Panie dróg i krwi,
Jeśli zginę — zapamiętaj mnie.
Jeśli wrócę — niech ta pieśń
Będzie mostem przez łzy i mgłę.
Bo nie każdy, kto przegrał bitwę,
Przegrał też swój los —
Czasem trzeba upaść w ciemność,
By odnaleźć głos.