Finał – Mój własny świat 6

Idę teraz swoją drogą – brzydką, nierówną, czasem cholernie ciężką.
Ale jest moja.

Nie oglądam cudzych zdjęć, nie podziwiam cudzych dni.
Nie daję się nabierać na tę cyfrową maskaradę, gdzie każdy gra rolę, a nikt nie jest sobą.

Mam swoje noce, swoje błędy i swoje demony.
I wolę własne demony niż cudze filtry.

Nie jestem już tym gościem, który patrzył jak pies zza szyby i myślał, że tam jest lepiej.
Tam jest tylko inna wersja tego samego gówna – tylko polakierowana.

A ja jestem tu.
Bez filtra, bez widowni, bez „obserwuj”.

I może jestem trochę połamany, może czasem wkurwiony na siebie i świat,
ale przynajmniej jestem naprawdę.

Ostatnie słowa, cicho, ale mocno:
Zgasłem wiele razy…
ale teraz to ja zapalam ogień, kiedy chcę.