teoria względnej miłości 3

Dziś nad Tobą nagie niebo,
jej nieziemska piękność,
mis w miliardach fleszy
ginących galaktyk.

Patrząc w diamentowe oczy
tajemniczej ciemności
wpadasz w zachwyt.
Zapominasz, że jest martwa!
Jej uśmiech zgaśnie do rana!

Każda noc w czułych szeptach
do snu Cię układa.
Rankiem gęstej, niemej ciszy
sunie zimna lawa.

Jej miłość lśni o północy
światłem dawno zgaszonym.
Gładzisz swym spojrzeniem
aksamity jej kształtów,
które dawno są wspomnieniem!

Czerń owija wszystko wszędzie,
a ty pragniesz czegoś,
czego dawno już nie ma
więc nigdy nie będzie.

Każda noc w czułych szeptach
do snu Cię układa.
Rankiem gęstej, niemej ciszy
sunie zimna lawa.
Czerń owija wszystko wszędzie,
a ty pragniesz czegoś,
czego dawno już nie ma
więc nigdy nie będzie...