Piękno prostoty

życie jak dotyk trawy wydaje się proste
jak krople wdzięcznej rosy
poddającej się bosym stopom
otoczonym lekkim świeżym chłodem
o odczuciu wyjątkowym
*
Jednak żywot ma się niezbyt gładko
wyciska trudy za trudami
ociężały swym bytem
daje się we znaki
nikt nie zapewniał, że będzie łatwo.
*
ile trzeba odwagi by demony pokonać
te własne i na zewnątrz spotkane
nie wystarczy miarka wytrwałości
nie obejdzie się bez miłości
*
wokół krąży mnóstwo pokus
mają swoją cenę
niezmierzone siły na zamiary
i pułapka gotowa
prostego życia koniec
a proste - najpiękniejsze