Polskie prawdy

(Wstęp – przygrywka)
Dana, oj dana, skrzypce już grają,
Stare przysłowia prawdę nam dają!
Hej!
(Zwrotka 1)
Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać tak jak one,
Wszędzie dobrze, moi mili, ale najlepiej w domu!
Nie dziel skóry na niedźwiedziu, nie chwal dnia przed zmrokiem,
Kto pod kim dołki kopie, wpadnie w nie podskokiem!
(Refren)
Oj, bez pracy nie ma kołaczy, hej!
Dla chcącego nic trudnego, oj dana!
Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje,
A co dwie głowy, to nie jedna z rana!
U-ha!
(Zwrotka 2)
Gdyby kózka nie skakała, nóżki by nie złamała,
Cicha woda brzegi rwie, choć z pozoru taka mała!
Lepszy wróbel dzisiaj w garści niż gołąbek na dachu,
Darowanemu koniowi nie patrz w zęby bez strachu!
(Refren)
Oj, bez pracy nie ma kołaczy, hej!
Dla chcącego nic trudnego, oj dana!
Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje,
A co dwie głowy, to nie jedna z rana!
U-ha!
(Mostek – przyśpiewka w szybszym tempie)
Uderz w stół, uderz w stół, a nożyce się odezwą!
Gdzie drwa rąbią, wióry lecą, aż się ściany trzęsą!
Z dużej chmury mały deszcz, co ma wisieć, nie utonie,
Nie ma tego złego w świecie, co na dobre nie wyjdzie w końcu!
(Refren)
Oj, bez pracy nie ma kołaczy, hej!
Dla chcącego nic trudnego, oj dana!
Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje,
A co dwie głowy, to nie jedna z rana!
U-ha!
(Zakończenie)
Szewc bez butów chodzi, kowal zawinił,
A co złego, to nie my – już koniec naszej pieśni!
Hej, dana, dana!