CO U CIEBIE?

[Intro — soft female humming, warm bass pulse]
Mmm… ymm…
[Male, low and raspy]
Ehe…
Tyle lat…
i nagle Ty.

[Verse 1 — male]
Twój numer dawno stracił imię,
lecz znam na pamięć każdy znak.
Dziś wyświetliło się: „Co u Ciebie?”,
a ja czytałem to ze sto razy.

Za oknem tramwaj przeciął ciszę,
ktoś piętro wyżej zgasił blask.
Zacząłem pisać: „Wszystko dobrze…”
i nie wysłałem. Pierwszy raz.

[Pre-Chorus — male]
Bo jak w dwóch słowach zmieścić tyle lat?
Jak Ci powiedzieć, czego ciągle brak?
[Female whisper]
Powiedz mi…
[Brief pause — male]
Właśnie Ciebie.

[Chorus — male lead, female echoes]
Co u Ciebie? Bo u mnie Ty,
wracasz, kiedy nie mogę spać.
Niby umiem bez Ciebie żyć,
tylko nie wiem, czy chcę tak trwać.

Co u Ciebie? Napisz choć raz,
że też czasem brakuje Ci nas.
Nie pytajmy już, kto miał rację…
Powiedz tylko: „O której wpaść?”
[Female, softly]
O której wpaść?

[Instrumental hook — expressive violin, saxophone response]
Uuu…
[Short breathy female laugh, tiny rhythmic stop]

[Verse 2 — female]
Tę wiadomość nosiłam w sobie,
zanim trafiła wreszcie do rąk.
Skreślałam „tęsknię”, pisałam „co słychać?”,
jakby to miało zmienić jej ton.

Nie wiem, czy nadal słodzisz kawę,
czy jeszcze śmiejesz się przez sen.
Chciałam zapytać o tak wiele…
„Co u Ciebie?” — wysłało się.

[Pre-Chorus — female]
Bo jak w dwóch słowach zmieścić tyle lat?
I czy po wszystkim mogę jeszcze tak?
[Male, softly]
Możesz, przecież…
[Female whisper]
Tęsknię za Tobą.

[Chorus — male lead, female harmonies]
Co u Ciebie? Bo u mnie Ty,
wracasz, kiedy nie mogę spać.
Niby umiem bez Ciebie żyć,
tylko nie wiem, czy chcę tak trwać.

Co u Ciebie? Napisz choć raz,
że też czasem brakuje Ci nas.
Nie pytajmy już, kto miał rację…
Powiedz tylko: „O której wpaść?”
[Female, warmly]
A może teraz?

[Bridge — stripped back, alternating voices]
[Male]
Nie wiem, co będzie.
[Female]
Ja też nie wiem.
[Male]
Może na początek…
[Female]
Po prostu mnie obejmiesz?

[Brief silence — door opens, music returns]
[Male, smiling]
Ehe… jesteś.

[Final Chorus — both, male lead]
Co u Ciebie? A przecież już wiem,
kiedy stoisz tak blisko mnie.
Jeszcze śmiejesz się tak jak wtedy,
jeszcze dłonie odnajdują się.

Co u Ciebie? Nie trzeba słów,
Twoja kurtka na krześle znów.
Tyle razy mówiłem: „Wszystko dobrze”…
Teraz mogę powiedzieć bez kłamstw.

[Outro — soft female humming, violin and saxophone]
[Female]
Mmm… co u Ciebie?
[Male, intimate]
Teraz?
Zostań, to opowiem.