DWA ŚWIATY

[Intro – soft female voice, flowing stream]
Jeszcze kilka kroków…
Już nie muszę nigdzie biec.

[Verse 1 – gentle melodic female rap]
Idę leśną ścieżką, las otula mnie spokojem,
oddech staje się miarowy, myśli znowu tylko moje.
Jeszcze przed godziną tyle spraw wołało mnie,
teraz patrzę, jak przez liście światło kładzie się.

Nie układam odpowiedzi, nie poprawiam dawnych zdań,
nie rozliczam się ze sobą z niewykonanych zadań.
Potok płynie obok, nie zawraca, dobrze wie —
pewne rzeczy trzeba puścić, żeby lżej zrobiło się.

[Pre-Chorus – softly sung]
Opada ze mnie cały dzień,
jak z mokrych liści krople.
Nie muszę szukać wielkich zmian,
wystarczy, że odetchnę.

[Chorus – beautiful warm female vocal]
Tylko las i ja,
potok cicho gra.
Wszystko jedną jest melodią,
nawet cisza głos swój ma.
Tylko las i ja,
oddech, który dobrze znam.
Tutaj nic mnie nie zagłusza,
tutaj siebie znowu mam.

[Verse 2 – intimate melodic female rap]
Wracam bardzo wolno, jeszcze czuję zapach drzew,
ale gdzieś zza zakrętu miasto już odzywa się.
Najpierw szum samochodów, potem klakson, czyjś zły głos,
ktoś przebiega tuż przede mną, jakby wciąż przegrywał czas.

Głowy pochylone, zimne światło pada z szyb,
każdy niesie mały ekran, każdy w niego chowa wzrok.
Jakby ktoś im wpisał: „szybciej”, jakby zgubili swój rytm…
Jeszcze rano byłam jedną z osób, które mijam dziś.

[Bridge – sung, emotional]
Dwa światy dzieli kilka drzew,
a każdy innym rytmem gra.
Ja jeszcze słyszę leśny śpiew,
choć już na światłach stoję sama.

Telefon woła — chowam go.
Podnoszę głowę, patrzę w dal.
Nie zmienię miasta w cichy las,
lecz mogę wolniej przez nie iść.

[Final Chorus – fuller vocal, gentle harmonies]
Tylko las i ja,
potok cicho gra.
Wszystko jedną jest melodią,
nawet cisza głos swój ma.
Tylko las i ja,
oddech, który dobrze znam.
Pośród miasta, pośród ludzi
jeszcze w sobie ciszę mam.

[Outro – soft female voice, stream returns]
Miasto biegnie…
Ja spokojnie idę.